DLNA چیست؟

0

DLNA

اشتراک گذاری موزیک، ویدئو و عکس روی شبکه خانگی می‌تواند تجربه جالبی باشد. DLNA این امکان را به شما می‌دهد تا این کار را با وسایلی نظیر تلویزیون، لپ تاپ، اسمارت فون و پرینتر که با آن سازگار باشند، انجام دهید.

DLNA چیست

DLNA یک استاندارد صنعتی گسترده برای به اشتراک گذاری دیتا روی شبکه خانگی است. بسته به دستگاه‌های سازگار با آن که در اختیار دارید، قادر به استریم فیلم از لپ تاپ به تلویزیون، پخش یک فایل MP3 داخل گوشی روی سیستم Hi-Fi یا پرینت یک عکس از تبلت روی پرینتر خانگی خود خواهید بود.

DLNA مخفف “Digital Living Network Alliance” و گروهی از سازمان‌ها، مشتمل بر بسیاری از تولیدکنندگان لوازم الکترونیکی مصرفی است که استاندارد آن را می‌سازند تا دستگاه‌ها رسانه را روی شبکه خانگی به اشتراک بگذارند.

اگر در خانه روتر دارید، به احتمال زیاد قادر خواهید بود به محصولات سازگار با DLNA از طریق شبکه خانگی خود متصل شوید. در صورتی که روتر وایرلس داشته باشید، می‌توانید این اتصال را روی Wi-Fi هم داشته باشید. با این حال، باید به این نکته توجه داشته باشید که نمی‌توانید پشتیبانی از DLNA را به وسایل موجود خود اضافه کنید. لوازم الکترونیکی یا این ویژگی را داخل خود دارند و یا کلا از آن پشتیبانی نمی‌کنند.

DLNA چگونه کار می‌کند

دو مدل اصلی محصولات DLNA وجود دارد: سرورهای DLNA، نظیر کامپیوترها یا دستگاه ذخیره سازی شبکه و کلاینت DLNA. شما به یکی از آن‌ها برای استریم محتوا با استفاده از DLNA نیاز دارید.

سرور DLNA دستگاهی است که فیلم، موزیک و عکس‌های شما را نگهداری و ارسال می‌کند. کامپیوترهای در حال کار با ویندوز دارای DLNA داخل سیستم عامل هستند و ویندوز مدیا پلیر می‌تواند به عنوان یک مدیا سرور عمل و تحویل محتوا و اینکه چه محتوایی در دسترس است را مدیریت کند.

کلاینت DLNA دستگاهی است که محتوا در آن پخش و مشاهده می‌شود، محصولاتی نظیر اسمارت TV، ساندبار و رادیوهای دیجیتال. برخی از محصولات، مانند تلویزیون‌های دارای DLNA، ممکن است حتی با یک نرم افزار سفارشی کامپیوتر ارائه شوند، که پس از نصب به PC شما امکان ارتباط مستفیم با تلویزیون را می‌دهد.

مشکلات رایج DLNA

فلسفه وجودی DLNA بسیار خوب و قابل تحسین است و اگر همه دستگاه‌ها به صورت بی‌سیم ارتباط برقرار کرده و محتوای یکپارچه‌ای به اشتراک گذارند، می‌تواند فوق العاده باشد، اما محدودیت‌هایی نیز وجود دارد.

اول از همه، فرمت فایل تا اندازه‌ای می‌تواند مسئله ایجاد کند. برخی از دستگاه‌های DLNA ممکن است فایل‌های MP4 را پخش کنند، اما دستگاهی که MP4 را ارسال می‌کند، ممکن است قادر به تشخیص این نوع فایل خاص نباشد. همین مسئله ممکن است برای فرمت محبوب DivX هم وجود داشته باشد.

معمولا یک راه حل که شامل استفاده از مدیا سرورها (نظیر TVersity) باشد، برای رمزگذاری محتوا در هوا وجود دارد. اما این قضیه می‌تواند برای راه اندازی توسط کسانی که چنین تنظیمات پیشرفته‌ای را به کار نبرده‌اند، مشکل ساز باشد.

یکی از موانع دیگر، مدیریت حق مالکیت دیجیتال (DRM) است. DRM کنترل اشتراک گذاری مدیا دیجیتال را به منظور محافظت از کپی رایت انجام می‌دهند. برخی از دستگاه‌ها، با وجود داشتن مجوز DLNA، به دلیل محدودیت‌های DRM فایل صوتی یا تصویری خاصی را با دیگر دستگاه‌ها به اشتراک نمی‌گذارند.

هر چند حدود 250 تولیدکننده جزو اتحادیه DLNA هستند، برخی از برندهای بزرگ شبکه خانگی خاص خود را ارائه می‌دهند، در حالی که بقیه به کل از DLNA پشتیبانی نمی‌کنند، نظیر Apple.

اپل و سامسونگ، هر دو شبکه خاص خود را روی DLNA دارند، Apple AirPlay و Samsung Link.

این سیستم‌ها از نظر کارایی و سازگاری برای دستگاه‌های مختلف ارائه شده توسط سامسونگ و اپل تضمین شده هستند. برای مثال، یک تبلت سامسونگ گلکسی تب می‌تواند به صورت وایرلس به تلویزیون سامسونگ متصل شود، اگر در یک شبکه باشند. هم‌چنین تلاش زیادی برای پخش یک محتوا از iPad روی یکی دیگر از محصولات به‌روز Apple نیاز نیست.

نکته: با توجه به پیشرفت‌های چشم گیری که در این زمینه اتفاق افتاده، ممکن است این مقاله قدیمی به نظر برسد، به همین منظور شما را به خواندن مقاله ” ارسال تصویر بیسیم ” دعوت می‌کنیم.

در صورتی که دستگاهی با قابلیت DLNA در اختیار دارید اما تلویزیون شما از این استاندارد پشتیبانی نمی‌کند، می‌توانید با استفاده از دانگل DLNA محتوای دستگاه خود را به صورت بی‌سیم روی تلویزیون نمایش دهید.

منبع

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

جواب معادله را وارد کنید (عدد انگلیسی) *-- بارگیری کد امنیتی --